【პროფილი】
საქართველოში ცხოვრობს უკვე შვიდი წელია და მიზნად აქვს საკუთარი ქართული ღვინის წარმოება. დაამთავრა საქართველოში უნივერსიტეტის სამაგისტრო პროგრამა. მუშაობს იაპონური ენის მასწავლებლად, მთარგმნელად და თარჯიმნად. ჩააბარა ქართული ენის გამოცდა B2 დონეზე. მისი საყვარელი ძაღლი ჰეილია.
① რა იყო მიზეზი, რის გამოც გაიგეთ საქართველოს შესახებ და გადაწყვიტეთ ჩამოსვლა?
მას შემდეგ, რაც ალკოჰოლის გემო შევიგრძენი, დავინტერესდი ღვინის წარმოების პროცესითა და კულტურით. 22 წლის ასაკში საფრანგეთში წავედი გაცვლითი პროგრამით, რათა ღვინის შესახებ მესწავლა. ერთ დღეს შემთხვევით ლექცია მოვისმინე ქართული ღვინის შესახებ — უცნობი ჯიშები და უნიკალური მეთოდები ძალიან დამაინტერესა. თანაკლასელი ქართველი იყო და დაბადების დღეზე ქართული ღვინო მაჩუქა — რქაწითელი, დამზადებული ქვევრის მეთოდით.
პირველი ყლუპისას სრულიად განსხვავებული არომატი და სიმძაფრე ვიგრძენი, რაც ევროპულ ღვინოებს არ ახასიათებთ. მაშინვე ვიფიქრე, რომ ის იაპონურ სამზარეულოსთანაც კარგად შეეფერებოდა.
მაშინ ჯერ არ მქონდა გადაწყვეტილი, რა გზას გავყვებოდი გაცვლითი პროგრამის შემდეგ, მაგრამ ქართული ღვინის საიდუმლოებამ ძალიან დამაინტერესა. საქართველო იმ დროს ჯერ კიდევ ნაკლებად ცნობილი ქვეყანა იყო, ამიტომაც თავგადასავლად ჩავთვალე იქ ცხოვრება — ასე გადავწყვიტე საქართველოში სწავლის გაგრძელება.
② რა არის ქართული ღვინის ყველაზე დიდი ხიბლი?
საქართველო ითვლება ღვინის სამშობლოდ, რომელსაც 8,000 წლიანი ისტორია აქვს. ჩემთვის ყველაზე დიდი ხიბლი ისაა, რომ ტრადიციული მეთოდები — განსაკუთრებით ქვევრი — დღემდე შენარჩუნებულია. ვფიქრობ, ეს ქართველების ისტორიისადმი პატივისცემისა და სიამაყის შედეგია.
რეგიონების მიხედვით განსხვავდება როგორც მეთოდები, ისე ჯიშები, რაც ღვინის ტურიზმის თვალსაზრისითაც ძალიან მიმზიდველია.
③ თქვენ დაამთავრეთ სამაგისტრო პროგრამა საქართველოს უნივერსიტეტში. როგორი იყო თქვენი სტუდენტური ცხოვრება?
ჩემი თანაკლასელები ყველა ქართველი იყვნენ, ამიტომ საქართველოში ჩამოსვლისთანავე შევძელი მეგობრობა ჩემი ასაკის ადამიანებთან — ეს ძალიან სასიამოვნო იყო. თითქმის ყველა სტუდენტი სრულ განაკვეთზე მუშაობდა, ამიტომ ლექციები ძირითადად საღამოს ტარდებოდა, რაც ჩემთვის ახალი გამოცდილება იყო.
პანდემიის პერიოდში სწავლა ძირითადად ონლაინ მიმდინარეობდა, ამიტომ უნივერსიტეტში მხოლოდ აუცილებელი ლექციებისა და ექსპერიმენტებისთვის მივდიოდი. ახლა ვნანობ, რომ ბიბლიოთეკითა და სტუდენტური ცხოვრებით უფრო მეტად არ ვისარგებლე.
მიუხედავად ამისა, მქონდა შესანიშნავი შესაძლებლობები — სტაჟირება მეღვინეობაში, პროფესორებთან ერთად სხვადასხვა ღვინის ქარხნების და ღონისძიებების მონახულება. ეს ყველაფერი ძალიან ღირებული გამოცდილება იყო.
სწავლასთან ერთად ეს პერიოდი დამეხმარა საქართველოში ცხოვრებასთან შეგუებაში. ვფიქრობ, ეს იყო დრო, როცა არა მხოლოდ ღვინის, არამედ საქართველოს შესახებ ცოდნა გავაფართოვე.
④ თქვენ ცხოვრობდით არა მხოლოდ თბილისში, არამედ სხვადასხვა რეგიონშიც. რა არის სოფლის ცხოვრების განსაკუთრებული ხიბლი?
ალბათ ის, რომ უფრო მარტივია ცხოვრება ცხოველებთან — განსაკუთრებით ჩემს ძაღლთან, ჰეილისთან. ვგრძნობ, რომ ბუნებაში სეირნობა ნაკლებად სტრესულია მისთვის, ვიდრე ბეტონის გზებზე სიარული. ბუნებით გარშემორტყმული ყოფნა სასიამოვნოა — როცა დილით ქათმების ყივილით და ჩიტების ჭიკჭიკით იღვიძებ, ეს ნამდვილად კარგ განწყობას ქმნის.
⑤ მომავალში რას გეგმავთ საქართველოში?
როგორც იქნა, საკუთარი ღვინის დაყენებას ვიწყებ — ეს ახლა ჩემი მთავარი მიზანია.
გარდა ამისა, ვფიქრობ, რომ საქართველოს სოფელში ცხოველებთან ცხოვრება საინტერესო თემაა, ამიტომ მინდა როგორმე გავაზიარო ეს გამოცდილება სხვებთანაც.
