【პროფილი 】ალექსანდრე მესხი ბონსაის 1990 წლიდან ქმნის. დღეს ის შვილთან, ნიკოლოზთან ერთად, საქართველოში ამ იაპონური კულტურის პოპულარიზაციას აქტიურად ეწევა. მათ მიერ შექმნილი საგამოფენო და სასწავლო სივრცე ალექსანდრეს მრავალწლიან კოლექციასა და საგანმანათლებლო პლატფორმას აერთიანებს. აქ ნებისმიერ სტუმარს ეძლევა შესაძლებლობა, დაათვალიეროს ნამუშევრები, ხოლო დაინტერესებულ პირებს კურსების მეშვეობით ამ ცოცხალი ხელოვნების დაუფლების საშუალება ეძლევათ.
1.ალეკო სან,რა გახდა თქვენთვის ბონსაის გაცნობის მიზეზი და რა შთაბეჭდილება დაგრჩათ მაშინ?
როცა დაახლოებით 13-14 წლის ვიყავი, პირველად ტელევიზიაში ვნახე გადაცემა ბონსაის შესახებ. რატომღაც, იმ მომენტიდან ბონსაი გულში დამრჩა. დაახლოებით 1990 წელს პირველად წავიკითხე ბონსაის შესახებ წიგნი რუსულ ენაზე, რომელიც ინდოელმა ავტორმა დაწერა. ეს წიგნი სპეციალიზებულ სახელმძღვანელოს არ ჰგავდა, მაგრამ იმ დროს ბონსაის შესახებ თითქმის არ არსებობდა ინფორმაცია, ამიტომ ძალიან დამეხმარა. ამის შემდეგ ბიბლიოთეკაში სიარული დავიწყე და ბონსაის შესახებ თვითონ ვსწავლობდი. მოგვიანებით, როცა ინტერნეტი საქართველოში უფრო გავრცელდა, ბონსაის შესახებ მეტი შესაძლებლობა გამიჩნდა.
იმ დროს სხვა სფეროში ვმუშაობდი, მაგრამ როცა 26 წლის გავხდი, პირველად დავიწყე ბონსაის გაზრდა. თუმცა, პირველი ათი წელი სავსე იყო წარუმატებლობებით. ბონსაის გასაზრდელად საჭირო გარემო კარგად მომზადებული არ იყო, და ქოთნები, რომლებსაც ვიყენებდი, არ იყო სპეციალური ბონსაის ქოთნები, ამიტომ ხეები ხშირად ვერ იზრდებოდა.
მიუხედავად ამისა, დღემდე ყოველდღე, სამუშაოს შემდეგ, ბონსაის მოვლით ვატარებ ჩემს დროს.
2. ალეკო სან, თქვენ მრავალი წელია თბილისში ბონსაის ზრდით. ამ პერიოდში ყველაზე დასამახსოვრებელი გამოცდილება რა იყო თქვენთვის?
როცა ბონსაის ვზრდი, ხშირად რაღაცას ვაცნობიერებ: მაშინაც კი, როცა ვფიქრობ, რომ ხე სრულყოფილად გამოიყურება, მოგვიანებით ვხედავ, რომ ის მაინც ჯერ კიდევ მოუმწიფებელია. ბონსაი, რომელსაც წლების განმავლობაში ვზრდიდი, შეიძლება იმ დროს შედევრად მომეჩვენოს, მაგრამ წლების გასვლასთან ერთად ჩემი ხედვა იცვლება და უფრო მაღალ მიზანს ვუსწრაფი. გარკვეულწილად, ბონსაის დასასრული არ აქვს.
მესმის, რომ მსოფლიო მასშტაბით ცნობილი ბონსაის ოსტატმა, მასაჰიკო კიმურამ, მრავალი წელი დახარჯა თავისი ცნობილი ნამუშევრის — „ამომავალი დრაკონის ცეკვის“ — სრულყოფილ ფორმამდე მისაყვანად.
ჩემს პრაქტიკაშიც ვადგენ მიზნებს ბონსაისთვის. მაგრამ როგორც კი ერთ მიზანს მივაღწევ, ახალი ყოველთვის ჩნდება და კვლავ წინ მივიწევ. ეს პროცესი უსასრულოდ გრძელდება.
3.ნიკოლოზ სან,თქვენ ძირითადად სოციალურ ქსელებში ავრცელებთ ბონსაის ფოტოებსა და ვიდეოებს. იაპონური კულტურის ამ ნაწილის გავრცელებისას საქართველოში რა არის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი თქვენთვის?
როცა ბონსაის ფოტოგრაფიას ვაკეთებ, ყველაზე მეტად იმას ვაფასებ, რომ სურათები ბონსაის შესახებ საგანმანათლებლო კონტენტად იქცეს. საქართველოში ბევრი ადამიანი არ იცნობს ბონსაის. რა თქმა უნდა, ინტერნეტში ინფორმაცია არსებობს, მაგრამ მინდა, რომ ჩემი ფოტოებისა და ვიდეოების საშუალებით ზუსტი ცოდნა გავავრცელო.
შოტლანდიაში სწავლის შემდეგ საქართველოში დაბრუნებისას, დაახლოებით 2018 წელს, ბონსაის ფოტოგრაფია კამერით დავიწყე. იმ დროს საკუთარი კამერა და სტუდია არ მქონდა. ფოტოგრაფიას სჭირდება ტექნიკისა და განათების ცოდნა, მაგრამ მაშინ ამ ყველაფერზე თითქმის არაფერი ვიცოდი. თუმცა, როცა მამაჩემის ბონსაის ვიღებდი, ნელ-ნელა გამოცდილება შევიძინე. ასევე აღმოვაჩინე, რომ ბონსაის ფოტოგრაფია ძალიან მომწონდა და ბონსაის ბაღში მისვლა ყოველთვის მახარებდა.
დროთა განმავლობაში, როცა ბონსაის ფოტოგრაფიას ვაგრძელებდი, ჩემი უნარები გაუმჯობესდა. დღეს უკვე ბონსაის ფოტოგრაფიის გარდა, კორპორატიული PR პროექტებიც მივიღე. გარკვეულწილად, ბონსაი გახდა ჩემი კარიერის დასაწყისი.
4.მომავალში რა საქმიანობას გეგმავთ ბონსაისთან ერთად თბილისში? როგორ ფიქრობთ, რა არის საჭირო, რომ ბონსაი უფრო მეტად გავრცელდეს საქართველოში?
(ალექსანდრე სან) მინდა, რომ ახალი ბონსაიები კიდევ გავზარდო. იდეები ერთის შემდეგ მეორე მოდის. შაბათს, კვირას, ახალ წელსაც კი — ყოველთვის ბონსაის შესახებ ვფიქრობ. გულწრფელად რომ გითხრათ, თვითონაც არ ვიცი, რატომ მიყვარს ბონსაი ასე ძალიან, მაგრამ მიყვარს. მომავალშიც მინდა უფრო კარგი ბონსაიები გავზარდო. რადგან ბონსაის მოვლა ბევრ დროს მოითხოვს, განსაკუთრებით გაზაფხულსა და ზაფხულში, ვფიქრობ, რომ ასისტენტების მოწვევაც საჭირო გახდება.
(ნიკოლოზი სან) მინდა მეტი დრო დავუთმო ბონსაის, რათა საქართველოში გავავრცელო. ასევე ვფიქრობ, რომ უფრო დიდი სივრცე ვიპოვო ბონსაის გასაზრდელად. მამამ ერთხელ დაწერა წიგნი ბონსაის შესახებ. ეს წიგნი მხოლოდ ელექტრონულ ფორმატში არსებობს, მაგრამ ვფიქრობ, რომ ბევრ ადამიანს სურს ხელში დაჭერილი ბეჭდური წიგნის წაკითხვა. ამიტომ მინდა, რომ ეს წიგნი დავბეჭდო და ხალხს გავუზიარო.
2021 წლიდან ბონსაის გაკვეთილებს ვატარებ მსურველებისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ ინტერნეტში ინფორმაცია არსებობს, მინდოდა, რომ ადამიანებს პირდაპირ გაკვეთილების საშუალებით მიეღოთ ცოდნა.
ასევე მინდა, რომ ბონსაის განათლება კიდევ უფრო გავავრცელო. მაგალითად, ბევრი ადამიანი, ვინც ჩვენგან ბონსაის ყიდულობს, მას სახლში ამყოფებს, მაგრამ ხშირად არ იციან, როგორ მოუარონ სწორად ან სად განათავსონ, რომ მისი სილამაზე უფრო გამოიკვეთოს. სწორედ ამგვარი პრაქტიკული ცოდნის გავრცელება მინდა საქართველოში.
5.თქვენთვის ბონსაი რას ნიშნავს?
(ალექსანდრე სან) ექვსი წლის წინ დავტოვე სხვა სამუშაო, რომელსაც ვაკეთებდი, და გადავწყვიტე მთლიანად ბონსაისზე კონცენტრირება. ის, რაც თავდაპირველად ჰობი იყო, ახლა რაღაცნაირად ჩემს პროფესიად იქცა. ყოველთვის მიყვარდა მშვიდი ადგილები და მშვიდი დრო, და ბონსაი ჩემთვის „სიმშვიდის“ განსახიერებაა.
(ნიკოლოზი სან) სიმართლე რომ გითხრათ, თავად ბონსაის გაზრდა არ ვიცი. ბონსაის გაზრდას მუდმივი მოვლა სჭირდება, მაგრამ მამაჩემისგან განსხვავებით, მე სხვადასხვა ადგილებში მოგზაურობა მიყვარს.
მაინც ვგრძნობ, რომ ბონსაი ჩემი ნაწილია. ჩემი მეგობრები ყოველთვის ბონსაისთან მაკავშირებენ, როცა ჩემზე საუბრობენ, და სწორედ ბონსაის წყალობით ვიპოვე გზა ჩემი დღევანდელი საქმიანობისკენ.
Alexander Meskhi san ＆Nikoloz Meskhi san’s instagram Account
